Merhum Mehmet Akif'İn dediği gibi, "Bir devlet; bir batarken, bir de yeni kurulurken kolay zengin olunur" mantelitesi bağlamında, Osmanlı'nın yıkılışına, Cumhuriyet'İn kuruluşuna şahit olanlar arasındaki kimi kötü niyetliler için o günlerden bugünlere bol miktarda fırsat ortaya çıktı.Cumhuriyet önderleri; muhtemeldir ki o günlerde, adını tam koymasalar da ülkede estirdikleri "laiklik rüzgarı"nın o dönem ve sonrasına neredeyse damgasını vuracak yolsuzluklar için bir tetikleyici olabileceğini tam olarak düşünmemişlerdi.Ama tarihin bir ironisi olmalı ki, onların yanıbaşında "vatanı kurtardık, eh biraz da kendimizi kurtaralım" diyerek genç idarenin dar imkanlarına bile haşin darbelerle saldıran yeni yetme müteşebbislerin gerek zürriyet gerekse zihniyet olarak devamı sayılabilecek, bugünün laikliğiyle temayüz etmiş iş adamlarının derneği TÜSİAD!ın yaptırdığı bir araştırma mealen, "Hırsızlar, genelde laiklerin arasından çıkıyor" diyecekti! TBMM Yolsuzlukları Araştırma Komisyonu, o muazzam raporuna bu müthiş ifşaatı alıntılayınca ortalık birbirine girecek, Komisyon Başkanı Ak Parti İstanbul Milletvekili Azmi Ateş, "Bu tespit bizim değil ki! Birkaç sene önce yapılan bir araştırmaya o zaman niye tepki göstermediniz?" diyerek eleştirilere tepki gösteriyordu.Sonuçta, laiklik muhibbleri, "Allah korkusu olmayanın kuldan utanması da olmayacağı" tezine karşı sağlam bir antitez bulamayacaklar, teşhisin muhteşemliğine kıs kıs gülenler ise, "İyi de kardeşim, her batan bankada bir emekli paşa var.Kimin haddine bir emekli paşanın laikliğinden şüphe etmek" jargonunu geliştireceklerdi.


Gerçekten de, Türkiye'deki yolsuzluklara öyle kapsamlı değil, sıradan bir bakış sahipleri bile yaygın deyimle hortumcuların genelde "laiklik" vurgusunu sıkça kullananların arasından çıktığını görebiliyorlar."Ortalama bir laik olabilmek için de, ülkenin eğitim tezgahından geçmek genelde şart olduğundan, hortumcular arasında doğal olarak okuma yazma bilmezlere, kafası kasketlilere, namazında niyazında olanlara, tabii başörtülülere de pek tesadüf edilemiyor.Özetle; sistem garip bir biçimde, yapısını ayakta tutsunlar diye tornadan geçirir gibi okullara sokup çıkarttığı insanların bir kısmının, kendisinin mali büyüklüğünü hakkı olmadığı halde kemirmesini de -göz yummak değilse bile- çaresizce seyretmek zorunda kalıyor.

Taceddin Ural // Ankara Dükalığı s.362